Opvangen

Als je met opvangen van Konijnen*) wil gaan beginnen, dan is het een goed idee om van tevoren een aantal dingen op een rijtje te zetten.
Er zijn een heleboel praktische dingen je duidelijk wil hebben voordat je begint, maar er zitten ook een aantal emotionele kanten aan opvangen die misschien niet altijd duidelijk naar voren komen.

Emotionele kanten:

-Dierenleed

Je gaat geconfronteerd worden met allerlei dierenleed. Dit kan "gewone" verwaarlozing zijn, maar ook echte mishandeling. Veel mensen zullen hier in jouw ogen onverschillig op reageren, instanties zitten vaak helemaal niet te wachten op de zoveelste klacht en de politiek is niet in beweging te krijgen als het over (huis)dieren gaat: dat kost te veel stemmen.
Buiten dat het al vreselijk is om een verwaarloosd of mishandeld dier mee te maken, is die onverschilligheid extra frustrerend.
Je krijgt een Konijn in handen wat stelselmatig verwaarloosd is, eeuwig in haar eigen vuil zat en ondervoed is. Uiteindelijk blijkt ze te moeten inslapen omdat ze baarmoederkanker heeft.
Je krijgt een Konijn in handen wat op straat gezet is, Mixomatose heeft opgelopen en uiteindelijk overlijdt.
Of een die door Katten is toegetakeld.
Je staat met een stel andere mensen op straat om een loslopend Konijn te vangen en de reacties uit de omgeving zijn vooral van: ach, die lopen er zoveel rond, ach die loopt hier al een tijdje. Of ronduit vijandigheid: waar bemoeien jullie je mee?

-Mensenleed

Er zijn een aantal situaties denkbaar waarin mensen niet anders kunnen dan en Konijn naar een Opvang brengen. Dan word je geconfronteerd met hun verdriet en onmacht.
Of de ouders besluiten dat hun kind er niet goed voor zorgt en het Konijn dus maar weg moet. Als opvoedkundige les moet het kind mee om te zien hoe Stampertje achterblijft.

-Woede

Mensen kunnen vreselijk vervelend zijn. Je vraagt afstandsgeld, omdat je tenslotte toch geld zal moeten hebben, en ze dreigen dan om het Konijn in het bos los te laten. Ze worden boos vanwege de wachtlijst, of, als je ze na een paar weken belt, hebben ze allang iets gevonden maar vonden ze het niet de moeite jou dat te laten weten.
Ze zeuren je kop gek over een nieuw Konijn aanschaffen en zien er uiteindelijk van af. Ze reserveren iemand, en komen niet opdagen. Ze komen veel te laat of veel te vroeg op afspraken. Ze luisteren niet naar jouw verhalen over hoe je een Konijn verzorgt, hoe je 2 Konijnen koppelt en staan woedend op de stoep omdat alles fout loopt en het is jouw schuld. Ze schuiven je voortdurend in de smoel wat je fout doet en hoe je het beter moet doen, en worden boos omdat je 1 keer de telefoon niet opneemt.

-Zorgen

Hoe je het ook wendt of keert, alles heeft zijn beperkingen. Je zult ertegen op lopen dat er niet genoeg geld meer is. Dat je uitplaastingen helemaal tot stilstand lijken te komen, terwijl je een wachtlijst hebt zonder einde. dat je ziek wordt terwijl je vrijwilligers ook ziek zijn.
Een andere grote zorg kan worden of het allemaal wel goed zal gaan met de uitgeplaatste Konijnen. Zeker in het begin is dit heel moeilijk. Je moet ook kunnen loslaten en vertrouwen dat anderen het (ook) goed zullen doen.

Het heeft veel zin om over deze dingen van tevoren na te denken. Een aantal dingen kun je oefenen met vrienden en vriendinnen die de Vervelende Klant spelen, of het Jankende Kind of de Bedreigende Buurtbewoner.
Probeer een zakelijke houding aan te nemen, zeker tegenover de mensen.
Stel grenzen, zoals de tijden waarop je bereikbaar en geopend bent. Het kan, zeker in het begin, een goed idee zijn om je adres geheim te houden, zeker als je thuis opvangt.
En durf Nee te zeggen.
Laat je niet chanteren, laat hun probleem niet jouw probleem worden.
Jij bent niet degen die zijn Konijn(en) wegdoet.
En bedenk vooral dat je niet iedereen en alles kunt redden.


*) Cavia's, ratten, Gerbils etc etc.